(ขอโทษ ณ ตรงนี้ที่หายตัวไปประมาณสองเดือนนิดๆ โดยที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้าอะไรเลย ^^)
 
สองเดือนนี้ไปทำอะไรมาหรอ? ติดสอบก๊าบบบ แล้วก็เรื่องที่ต้องเคลียร์ตั้งเยอะแยะมากมาย และได้อะไรใหม่ๆเข้ามาในชีวิตตั้งเยอะแยะเลยล่ะ ทั้งเรื่องที่ดี แปลกๆ แล้วก็ไม่ค่อยดีเท่าไร เอาเป็นว่า...ครบ! 
 
ถ้าแยกเรื่องต่างๆที่เข้ามาในช่วงสองเดือนที่เข้ามา ก็ได้เยอะเอาการ แต่เอาเรื่องที่ฝังหัวก็พอแล้ว...
 
เรื่องที่ดี
-ระยะเวลาในการเรียนที่ผ่านมาก็มีความสุขและไม่มีความสุข (แต่หนักไปทางมีความสุขมากกว่าแฮะ) เราก็ได้รับเรื่องราวต่างๆในรั้วโรงเรียนมาเยอะแยะมากมาย ทั้งเพื่อน ความรู้ ความสนุกสนาน แต่ที่สำคัญที่สุดคือ...การทำความฝันให้เป็นจริงมากขึ้นอีกหนึ่งขั้นแล้ว เราได้ที่เรียนต่อ ม.4 เรียบร้อยแล้ว ยื่นขอโควตาเอา (ขอโควตาวิทย์-คณิตน่ะ) แล้วก็ได้มาในระดับคะแนนทีสูงสุดเสียด้วย ภูมิใจมากกก ^0^
-ได้มีเพื่อนในโลกออนไลน์มากขึ้น เราก็ไปสมัครเว็บบอร์ดต่างๆมา อย่างเช่นบอร์ดของ TOP (Thai Onepiece) ซึ่งเราสมัครเพราะอยากรู้เรื่องของ "วันพีซ" ให้มากขึ้น และเริ่ม "ย้อน" ดูวันพีซตั้งแต่ต้นเลย จะได้ดูรายการแฟนพันธุ์แท้ได้รู้เรื่องขึ้น (ณ บัดนี้ยังไม่มีการกำหนดวันอัดเทปนะคะ 555+) 
 
เรื่องที่แปลก
-เมื่อวาน (สดๆ) พี่ชายหอบเครื่อง X-box มาที่บ้าน แต่เราได้ดูพี่ชายเล่นกับเจ้า Kinect แป๊ปเดียวก็ทนไม่ได้ จึงอาบน้ำเข้าไปดูวันพีซ เพราะว่าตอนแรกๆที่เราได้เห็นการใช้งานของเจ้า Kinect เนี่ย มันน่าจะขำคนอื่นเล่นมากกว่ากระตุกกิเลสอยากเล่นเองแฮะ 55555555555555555555555+
-เราได้เล่นเกมส์ (???) ที่เกี่ยวกับวันพีซมา (ใครอยากเล่นก็เข้าที่เว็บนี้ซะ จิ้มตรงนี้โลดดด แล้วสมัครสมาชิกซะด้วยล่ะ) ไม่เชิงกับว่าเป็นเกมส์ แต่มีทั้งเรื่องดวง ความรู้ (ถ้าเป็นคนไทยก็เดาสถานเดียว 555+) เล่นมาเกือบเดือนแล้วก็อึ้ง...กับความมานะ (???) ของตนเอง ทำให้วันนั้นจนถึงเมื่อเช้านี้ค่าหัวพุ่งสูงถึง 379 ล้านเบรีไปแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าด่าน (ระดับ) ต่อไป (ซึ่งเป็นระดับสุดท้ายรึเปล่าก็ไม่รู้) ก็เป็นใครที่ไหนไม่ได้นอกจาก...ลูฟี่!!! ทำให้เรายิ่งอยากให้ถึงระดับ 400 ล้านเร็วๆ 555+ (โปรดดูรูปภาพประกอบด้านล่าง)
ค่าหัว ณ เมื่อเช้าวันนี้เอง
นี้คือระดับต่างๆจ้า (โดยอิงเอาคนสำคัญๆในเรื่องเอาไว้)
ระดับ (เลเวล) ของเกมส์นี้ โดยอิงเอาค่าหัวของตัวละครสำคัญของเรื่องเป็นหลัก
เรื่องที่ไม่ดี
-ไม่อยากให้จบ ม.3 ในตอนนี้เลย เพราะเพื่อนหลายๆคนไม่ได้อยู่ต่อโรงเรียนเดิม (รับกับกฎระเบียบสุดโหดของโรงเรียนไม่ไหวแล้ว โดยเฉพาะเพื่อนสนิทของเราเอง) แต่ยังไงเราก็ไปบังคับเขาไม่ได้ล่ะ
-ยอมรับว่าตนเองไม่ได้ตั้งใจเรียนสักเท่าไรหรอกนะ (ปกติก็เรียนไปให้มากที่สุดโดยไม่หวังผลอะไรเลยนอกจากความรู้ที่เพิ่มขึ้น) แต่ยังไงซะ...ที่บ้านก็บังคับมากเกินไปจนเราก็เก็บกดจนถึงวันนี้ คุณยายเคยบอกไว้ครั้งนึงว่าถ้าหากว่าผลการเรียนของเราไม่ได้ท็อปสุดทั้งสายชั้นจะ "ตัดพ้อ" กัน (แต่ตอนนี้ไม่แล้วนะ)
 
เรื่องที่ผ่านมาเราอยาก "ฝัง" ลงหัวเฉพาะเรื่องที่สมควรจดจำมากที่สุดเท่านั้น เรื่องที่ไม่เป็นเรื่องจะพยายามลืม แต่ไม่ลืมซะที (- -") ความทรงจำอันใหม่ที่เราจะจำคือ "การจบ ม.3 อย่างเต็มภาคภูมิ" ถึงเราจะจบแบบไม่ค่อยภูมิใจสักเท่าไร (ก็เราเป็นคนเรื่อยๆ) แต่จะพยายามยอมรับกับมันให้ได้!!!
 
ส่วนของบล็อกก็ได้เปลี่ยนธีมใหม่แล้ว เน้นสีแดง-เนื้อ เพราะเราเห็นลายของพื้นหลังแล้วน่ารักดี เลยทำเป็นธีมซะเลย (เหตุผลเท่านี้จริงๆ 555+) ก็นะ...มันน่ารักจริงๆ เป็นแนวสเก็ตซ์ด้วย
 
ก็ไม่มีอะไรจะกล่าวถึงในบล็อกนี้แล้วล่ะ...ขอจบบล็อกนี้เพียงเท่านี้
 
"จงรับกับเหตุการณ์ต่างๆที่จะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อซะ!!!"

Happy New Year!

posted on 31 Dec 2011 18:14 by kliewza-jerrard in Diary
วันนี้วันสุดท้ายของปีนี้ และพรุ่งนี้คือวันแรกของปีใหม่ เราก็ขออวยพรให้ทุกๆคนที่แวะเข้ามาอ่านบล็อกนี้มีความสุข โชคดีในทุกๆเรื่องทั้งการเรียน ความรัก การงานหน้าที่ รวมไปถึงเรื่องอื่นๆที่ได้คาดหวังเอาไว้ก็ขอให้สมหวังทุกอย่างเลยนะคะ ^^
 
ปีเก่าก็ใกล้จะผ่านไปโดยที่ไม่สามารถที่จะย้อนหลังไปเริ่มต้นใหม่ได้ อะไรที่ไม่ดีหรือได้ผิดพลาดไปก็สามารถตั้งต้นใหม่ในปีใหม่ที่กำลังจะถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เราก็เป็นคนหนึ่งที่มีหลายเรื่องทั้งที่สมหวังและไม่สมหวัง ภายในปีนี้ที่ผ่านมาทั้งหมดเราประทับใจอะไรหลายๆอย่างเลย ยกตัวอย่างเช่น...
 
1.นานๆครั้งที่พวกเขาจะมาที่สงขลาสักทีนึง และครั้งนี้ก็เป็นคอนเสิร์ตใหญ่สี่ภาคด้วย ซึ่งที่หาดใหญ่คือตัวแทนของภาคใต้ที่ได้รับมือกับความปั่นป่วนของพวกเขาเหล่านี้...ฟังไม่ผิดหรอก เพราะว่าเรากำลังเล่าถึง K-OTIC The Real Time Concert นั่นเอง ^^

(ให้เดาเล่นๆว่าใครคือเรา 555)
 
ส่วนภาพบรรยากาศนั้น...ไม่ต้องพูดถึง นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้ไปคอนเสิร์ตที่ใหญ่มากขนาดนี้ ซึ่งแน่นอนว่าเราไม่เคยไปคอนเสิร์ตที่สุดยอดขนาดนี้มาก่อน พอได้ไปที่นั่นก็อึ้งถึงความสามารถและหน้าตาชนิดที่ว่าคาดไม่ถึงกันเลยล่ะ วันนั้นเป็นวันที่เราคิดว่ามีความสุขที่สุดของปีนี้ (ซึ่งยิ่งกว่าวันเกิดอีก อิอิ)
 
2.ก่อนหน้าวันนั้นสักเกือบๆสองเดือนได้ล่ะมั้ง เราก็ภูมิใจมากๆที่ได้ทำความสามารถของตนเองเท่าที่มีอยู่ ประชัน งัดไม้เด็ดกันจนเมื่อย สุดท้ายก็คว้า "ผลการเรียนที่สูงที่สุดของสายชั้น" มาครอบครองจนได้ Tongue out
(ขออภัยที่เอารูปที่แต่งแล้วมาลง)
 
ความจริงไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่เราได้ผลการเรียนสูงที่สุดน่ะ ม.1 ก็เคยมาแล้ว ส่วนรูปนี้ตอน ม.2 แล้วตอนนี้เราอยู่ ม.3 ซึ่งเราไม่แน่ใจว่าจะได้แบบนี้อีกมั้ย? 555
 
3.ความพยายามของเราในการอ่านการ์ตูนสุดโปรดของเรา แน่นอนว่าในรอบปีที่ผ่านมา อาการของความเป็น "โอตาคุ" ของเราก็เริ่มออกลายเรื่อยๆมาจนถึง ณ ปัจจุบันนี้ แล้วเรื่องที่เรากำลังติดอยู่ก็คือ...

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเก็บได้แค่ 4 เล่ม แต่ว่าเราก็จะเก็บไปเรื่อยๆ ต้องบอกว่าเรื่องนี้เป็นการ์ตูนสายมารที่เราชอบมากกก เพราะว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีแค่วาดการ์ตูนเฉยๆ เรื่องความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง มิตรภาพระหว่างคู่แข่งกัน รวมไปถึงมุขตลกที่หยอดกันไปมา จึงทำให้เรื่องนี้ อ่านยังไงก็ไม่เครียด อาจจะได้ข้อคิดดีๆกลับไปก็ได้ 
 
(แอบบอกนิดหน่อยว่า ตอนแรกคิดว่า Bakuman คือการ์ตูนซูเปอร์ฮีโร่ซะอีก แต่พอได้เห็นหน้าปกก็กระจ่างแล้วล่ะ เล่นห้อยคำว่า Man ที่พ้องรูปกับคำที่แปลว่าผู้ชายก็เล่นตกใจหมด 555)
 
ปีเก่าผ่านไป ปีใหม่ก็กำลังจะมา แน่นอนเราก็ตั้งเป้าหมายไว้แล้วว่าจะทำอะไร 
 
1.Bakuman & Beelzebub ต้องเป็นของช้านนน >>> ถ้าใครติดตามเรื่องวงการอนิเมในไทยก็ทราบดีว่าเจ้าของลิขสิทธิ์อนิเมสองเรื่องนี้คือโรส (Bakuman ประกาศนานแล้ว ส่วน Beelzebub เพิ่งประกาศเมื่อวันคริสต์มาสที่ผ่านมานี่เอง) เดือนหน้า Bakuman แผ่นแรกก็ออกแล้ว ส่วน Beelzebub ก็ต้องรอประมาณช่วงปลายปีนู่นเลย และไม่แน่ถ้า Sket Dance ได้ลิขสิทธิ์ในไทยเมื่อไรอาจจะพิจารณาเก็บเรื่องนี้เพิ่ม!!!
 
2.จบ ม.3 เราต้องได้ผลการเรียนสูงสุดของสายชั้น >>> ตั้งแต่อยู่โรงเรียนนี้ก็ได้มาสองปีซ้อนแล้ว เราก็ตั้งใจไว้ว่าขอปีนี้อีกปีจะดีกว่า รับสองใบในปีเดียวก็น่าภูมิใจออก ^///^
 
3.พยายามไปกรุงเทพด้วยตัวเองให้ได้ สักครั้งเดียวก็ดี >>> เราขึ้นกรุงเทพน้อยครั้งมากกก นับมาก็แค่สามครั้งเอง แถมทุกครั้งก็ไม่ได้ไปเอง (ไปกับทางโรงเรียน และแต่ละครั้งก็ไปแค่วันเดียวเอง ง่ายๆก็ทัศนศึกษา) ซึ่งเราก็คิดว่าถ้าได้ไปกรุงเทพจริงๆ เราก็วางแผนว่าจะไปเซ็นทรัลเวิร์ลก่อน เพื่อจะไปช็อป Oh Anime ว่าจะมีของเยอะแค่ไหน อิอิ
 
สุดท้ายนี้ ขอให้ปีใหม่ที่กำลังจะเข้ามาเป็นปีที่ดีๆ ขอให้สมหวังในทุกเรื่อง (อีกครั้ง) นะคะ 

~HAPPY NEW YEAR~

 

เห็นหลายคน (แทบที่จะ) นิยมเล่น Tag กัน จนต้องลองไปอ่านถึงบล็อกแต่ละบล็อกกันเลย แต่ละอันก็มีหลายรส แต่บางอันถึงกับฮาค้างไปเลยก็มี 555+ ก็คิดว่าตนเองน่าจะตั้งแท็กไว้ให้คนอื่นเล่นบ้างก็ดีนะ อิอิ
 
แท็กอันนี้...สามารถนำไปเล่นได้ตามสะดวกนะคะ เพราะเป็นแท็กอันแรกของเราเอง ซึ่งถ้าพาลขู่บังคับให้คนใดคนหนึ่งเล่น...มีหวังได้โดนค้อนแหงๆ XD
 
กติกาของแท็กนี้
.
.
.
1.โพสต์ตัวการ์ตูนที่คิดว่าเหมือนเราที่สุด...หรือว่าชอบที่สุดก็ได้
(แต่มีเงื่อนไขว่าต้องเป็นเพศเดียวกันเท่านั้น!!!)
2.ตอบคำถามตามที่ปรากฏไว้ให้ครบ ถ้าใครเล่นก็ลองส่งลิงค์มาให้เราอ่านบ้างเน้อออ
 
กติกาแค่สองข้อคงจะไม่ใจร้ายไปหน่อยล่ะมั้ง 555+ แต่ว่าถ้าใครเล่นก็ลองส่งลิงค์มาให้อ่านเล่นๆก็ได้ จะได้แบ่งปันความขำ+สมเพช (???) ซึ่งกันและกัน (/me โดนตบผลั๊วะ!!!)
 
______________________________________________________
 
มาเริ่มกันเลยดีกว่า ตัวการ์ตูนคาแรกเตอร์ที่เหมือนกับเรามากที่สุดก็คือ...
.
.
.
 
Mori Ai From....The Law of Ueki Wink
 
   คำถาม...
 
1.Q : คิดว่าที่เหมือนกับคนๆนี้มีอะไรบ้าง
   A : ก็หลายจุดนะ ผมสั้นหน้าม้า สวมแว่นกรอบเต็มๆเหมือนกัน นิสัยก็ออกจะแนวเจ๊ชอบแซวพอๆกัน ที่ไม่เหมือนมีจุดเดียวคือรูปร่าง 55555555555555555+
2.Q :  บุคลิกภายนอกของคนนี้มีอะไรบ้าง
   A : ร่างเล็ก (อาจจะเป็นผู้หญิงที่เตี้ยที่สุดในเรื่องถ้าไม่นับเบ็กกี้ วอล์ฟ อิอิ) ผมบ๊อบหน้าม้าสั้นสีน้ำทะเล ความยาวของผมประมาณคอ สวมแว่นสีแดงคาดหน้าผาก (เป็นแว่นสายตายาว) ผิวขาว ตาสีเดียวกับผม ชุดที่ใส่ส่วนมากช่วงล่างจะสั้น (เพราะไม่ค่อยเห็นเธอสวมกางเกงหรือกระโปรงที่ยาวเกินเข่าเลย ส่วนมากจะสั้นซะ แถมไม่เห็นเธอใส่กางเกงขายาวอะไรเทือกนั้นด้วย 555+)
3.Q : นิสัยของคนนี้เป็นแบบไหน?
   A : เป็นคนที่จู้จี้ขี้บ่นซะไม่มี 555+ (/me โดนตบบบ) เธอเป็นคนที่แอคทีฟตลอดเวลา เป็นห่วงเพื่อนมากกว่าตนเอง เป็นคนที่ฉลาดหลักแหลม มักจะคิดหาทางออกในยามคับขัน (โดยเฉพาะเพื่อนร่วมทีมสลบไปหมดแล้ว) แต่ว่าเธอมักจะเสียน้ำตาให้กับโคจังไปเกือบทุกเรื่องไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามที!!! (ลองดูในตอนที่ 49 ก็ได้ เธอเกือบตายแต่โคจังมาช่วยไว้ พอถึงฝั่ง เธอถึงกับร่ำไห้ไม่หยุดเลยยย)
4.Q :  คนนี้อยู่ในตำแหน่งไหนของเรื่อง
   A : ภาคแรกเป็นนางเอกเจ้าค่ะ!!! ส่วนภาคพลัสเป็นแค่ตัวประกอบ แถมตอนหลังไปอยู่ฝ่ายร้ายแฮปปี้เนสอีก!!! (ดีนะที่ตอนจบสามารถกลับมาหาโคจังได้ T T)
5.Q : Scene ของคนนี้ที่สามารถเฮฮาได้
   A : สงสัยเป็นตอนที่สู้กับเมโมรี่ที่โกสต์ทาวน์ล่ะมั้ง? ช่วงที่คิดพลังแต่ละครั้งออกไปในทางที่ไม่น่าจะเป็นไปได้เลย แต่เมื่อคราวรู้พลังจริงๆฮายิ่งกว่า ออกแนวอ้อนซะงั้น 555+
6.Q : Scene ของคนนี้ที่ทำให้เสียน้ำตา
   A : ขอแบ่งเป็นสองภาคละกัน
        ภาคแรก - ตอนที่รู้ว่าโคจังยังไม่ตาย เธอแทบที่จะไม่ถามอะไร รีบวิ่งออกไปที่นั้น แล้วก็...กระโดดกอดดด!!! เป็นซีนที่เราจะไม่ลืมเยยยย (ความจริงติดใจตั้งแต่ตอนที่ 43 แล้วล่ะ ED4 เล่นสปอล์ยไร้เทียมทานจริงๆแล้วได้นึกว่าถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็คงจะดี แล้วก็เป็นจริงๆ ^///^) พอเสียน้ำตาก็ฮาต่อเนื่องได้อีก เพราะเธอดีใจ ลั้ลลาเต็มที่ไปหน่อย ผลปรากฏว่า...(ให้ไปดูเอาเองนะ ขี้เกียจบอกอ่ะ 5555555555+ พูดเล่น!!!) เทวภัณฑ์เหินเวหาขาดร่วงลงสู่เบื้องล่างในบัดดล แต่เธอก็ยังดีใจ ร่วงลงมายังกะนักดิ่งพสุธาว่างั้น (ในขณะที่โคจังเป็นฝ่ายร้องทั้งร่วงลงพื้นแทน 555555555555555555555+)
         ภาคพลัส - ไม่มีตอนไหนที่ซึ้งกว่านี้แล้ว...พอเธอได้ความทรงจำกลับคืนมา โคจังก็ขอร้องเธอไว้เรื่องนึง เราก็พูดไม่ออกอ่ะ เอาเป็นว่าอยู่ท้ายเรื่อง...ไปดูเอาเองละกัน ไม่อยากสปอล์ยแล้วที่ตรงนี้ มันซึ้งเกินบรรยายที่จะต้องไอ่าน ไปเห็นด้วยตาของตนเองอ่ะนะ :)
7.Q : ของโปรดของคนนี้คืออะไร?
   A : เธอชอบซาลาเปาอ่ะนะ
8.Q : แล้วของที่ไม่ชอบเลยล่ะ?
   A : ไข่ต้มซุปมิโสะ
9.Q : ถ้าสามารถเอาสิ่งที่เหมือนจากคนนี้ได้ 1 อย่าง จะเอาอะไร?
   A : ตรงนี้ก็นึกไม่ค่อยออกนะ แต่ว่า...ถ้าจะเอาก็เอา "ความน่ารัก" ของเธอละกัน Kiss
10. Q : สุดท้ายแล้ว...ถ้าสามารถบอกอะไรคนนี้ได้ 1 อย่าง อยากบอกอะไรบ้าง
      A : ดูแลโคจังให้ดีๆด้วยนะ ไม่ว่าจะอยู่หรือตายก็ตาม ความหวังสุดท้ายอยู่ที่เธอแล้วล่ะ ^^
 
นี่แค่ตัวอย่างคร่าวๆ อย่างที่บอกข้างต้น ใครก็ตามสามารถเอาแท็กนี้ไปเล่นได้ตามสะดวกเลยจ้า แล้วก็ถ้าเล่นแล้ว อย่าลืมมาแชร์กันบ้าง ถือว่าแบ่งปันความคิดของแต่ละคนได้ภายในตัว
 
พรุ่งนี้ก็วันพ่อแห่งชาติแล้ว ขอถวายพระพรแด่พระองค์ท่าน (ล่วงหน้า) นะคะ...
 
"เนื่องในวันพรุ่งนี้ (5 ธันวาคม) เป็นวันคล้ายเฉลิมพระชนมพรรษาของพระองค์ ขอให้พระองค์ทรงมีพระพลานามัยที่สมบูรณ์ แข็งแรงโดยเร็ว และทรงเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้แก่พสกนิกรชาวไทยทุกคนที่อยู่บนผืนแผ่นดินนี้หรือว่าเป็นผืนแผ่นดินอื่นก็ตาม ทรงพระเจริญค่ะ"
 
พรุ่งนี้ ทุกคนก็ "สุขสัตน์วันพ่อ" นะคะ รักท่านให้มากๆ และอย่าลืมดูแลท่านด้วยนะคะ ^^

edit @ 4 Dec 2011 17:25:37 by KlΪзωzΛ