[Fiction] Sano & Rinko Love in the “Hot Spring”

posted on 21 Oct 2011 18:24 by kliewza-jerrard in Anime
หายไป (ค่อนข้าง) นานนน กับการติดเรียนเจ้าค่ะ ขออภัยด้วยนะคะที่หายไปแบบที่ไม่ได้บอกอะไรเลย T^T
 
แต่วันนี้กลับมาพร้อมกับ...ฟิคเรื่องแรกในชีวิตของเราเอง โดยแต่งจากเรื่องที่เราคลั่งนี่แหละนะ ^^
 
บอกตรงๆว่าเราชอบคู่โนะโกะมากเลย เป็นคู่ที่เราบอกได้เลยว่า "เข้ากันได้ดี" ถึงแม้ว่าคนนึงจะออกจะฉลาด คนนึงออกจะทะลึ่งนิดๆไปหน่อยก็เถอะ (- -") อาจจะเพราะเราเห็นคู่นี้แทคทีมกันในตอนที่ 25 แล้วล่ะนะ ถึงตอนจบอาจจะกวนประสาทไปหน่อย 555+ <<< /me โดนริงโกะยิงระเบิด+ซาโนะทุบหัว
 
เอาเถอะ ฟิคนี้แต่งมานานมากกก ประมาณสามสี่เดือนที่แล้ว (ดองมานานเหลือเกิน) ฟิคนี้ก็...โนะโกะเป็นตัวหลักนี่เนอะ ยังไงก็ลองอ่าน+คิดในความไร้สาระของเราไปหน่อยละกัน อิอิ <<< /me ไปไกลๆเลยยย!!!
 

Fic…Sano & Rinko Love in the “Hot Spring”

 

หลังจากจบการประลองรอบที่สี่...ทุกคนได้แยกย้ายกลับไปใช้ชีวิตตามปกติเช่นเดิม ซาโนะได้ไปค้นหาบ่อน้ำพุร้อนทั่วโลกจนจบปิดเทอมฤดูร้อน หลังจากที่กลับมาจากไปค้นหาบ่อน้ำพุร้อนแล้ว ซาโนะก็ได้ติดต่อริงโกะว่าจะชวนไปเที่ยวบ่อน้ำพุร้อนด้วยกันในแถบคันไซ ซึ่งขึ้นชื่อว่าที่นั่นมีบ่อน้ำพุร้อนที่ดีที่สุดเลยล่ะ

Sano : ฮัลโหล ริงโกะหรือเปล่า?

Rinko : ใช่แล้วค่ะซาโนะคุง มีธุระอะไรหรือเปล่า?

Sano : พอดีฉันเพิ่งกลับจากเที่ยวบ่อน้ำพุร้อนทั่วโลกมาน่ะ ฉันก็เลยตั้งใจจะชวนเธอไปเที่ยวบ่อน้ำพุร้อนในแถบคันไซเสียหน่อย เธอสนใจจะไปด้วยกันกับฉันมั้ย?

Rinko : จริงหรอคะ? โอเคค่ะ ฉันตกลง แล้วจะไปกันวันไหนหรอคะ? ^^

Sano : วันพุธหน้าเอาป่ะ?

Rinko : ได้เลยค่ะแล้วฉันจะรอวันนั้นนะ

 

หลังจากที่ซาโนะได้โทร.หาริงโกะแล้ว ซาโนะก็เตรียมอ่านหนังสือศึกษาเกี่ยวกับบ่อน้ำพุร้อนต่อ ส่วนริงโกะ หลังจากที่รับโทรศัพท์จากซาโนะเสร็จ เธอก็รู้สึกสังหรณ์ใจขึ้นมาทันที...

Rinko : แย่ล่ะ ฉันมีนัดพบกับโรเบิร์ตวันพุธหน้าด้วย จะทำยังไงดีล่ะ? ใจนึงอยากไปเที่ยวกับซาโนะคุง อีกใจนึงก็อยากไปหาโรเบิร์ตที่บ้าน ฉันจะไปไหนดีล่ะ? อืม...ฉันไปหาโรเบิร์ตก่อนแล้วกัน -///-

 

จนกระทั่ง...ถึงวันพุธที่ได้นัดพบกัน ซาโนะก็ไปที่ที่นัดกับริงโกะเอาไว้ เพื่อที่จะไปซื้อตั๋ว โตเกียว-คันไซ แต่ว่ารอแล้วรอเล่า ริงโกะก็ยังไม่มาจนซาโนะเริ่มสังหรณ์ใจ โทรศัพท์แล้วก็ยังไม่รับ

Sano : เอ...ริงโกะทำไมไม่รับสายนะ? เราตกลงกันว่าจะนัดกันเวลานี้ ตรงนี้นี่นา ทำไมนะ?

 

ส่วนริงโกะ เธอไม่ได้โทร.บอกซาโนะว่าเธอไปไม่ได้แล้ว เธอก็มุ่งไปที่บ้านของริเบิร์ต ซึ่งก็นัดตรงเวลากับที่ไปเที่ยวกับซาโนะเลย พอถึงแล้วเธอก็กดกริ่งบ้าน...

 

Rinko : (กดกริ่งบ้าน)...ริงโกะ เจอร์ราดค่ะ

Robert : อ้อ...มาแล้วหรอริงโกะ เชิญเข้าไปข้างในก่อนนะ

Rinko : ค่ะ (แอบเขิน ^///^)

Robert : อ้อ...นี่ฉันจะพาเธอไปเที่ยวน่ะ เธออยากจะไปไหนหรอ? เดี๋ยวฉันจะพาเธอบินไปเลย (บินในที่นี้อย่าคิดลึกนะ โรเบิร์ตเขามีเทวภัณฑ์ปีก “เซย์คู” อยู่นะ อิอิ)

Rinko : จะดีหรอคะ? พาฉันไปเที่ยวแบบนี้น่ะ -///-

Robert : ก็ดีสิ ฉันเองก็อยากไปเที่ยวเช่นกันนะ ^^

Rinko : งั้นก็ไปที่บ่อน้ำพุร้อนแถบคันไซแล้วกันค่ะ เห็นว่าที่นั่นน้ำพุร้อนดีมากๆเลยค่ะ แช่แล้วสบายใจ :D

Robert : โอเค งั้นได้เลย เดี๋ยวฉันจะไปแต่งตัวแล้วพาเธอไปเลย!!!

 

โรเบิร์ตก็รีบไปแต่งตัว แล้วพาริงโกะบินไปที่คันไซทันที แต่บังเอิญว่าซาโนะก็คิดว่าริงโกะคงไปล่วงหน้าแล้ว เลยนั่งรถไปที่คันไซด้วยเสียเลย (หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ต้องติดตาม) o_O!!!

 

ในระหว่างที่ซาโนะนั่งรถไปที่คันไซ โรเบิร์ตก็พาริงโกะบินจนถึงคันไซเรียบร้อยแล้ว พอทั่งคู่เห็นบ่อน้ำพุร้อนถึงกับตะลึงในความงดงามของบ่อน้ำพุร้อนแห่งนี้...

Robert : ว้าววว ทำไมถึงช่างงดงามเช่นนี้

Rinko : สวยสมคำร่ำลือจริงๆเลยค่ะ ^^ (ซาโนะคุงพูดไม่ผิดเลยล่ะสินะ สมแล้วที่ค้นหาบ่อน้ำพุร้อนมาทั่วโลกแล้ว)

Robert : เรามาแช่บ่อน้ำพุร้อนกันเถอะนะริงโกะ

Rinko : จะ...จะดีหรอคะ? เราแช่กันสองต่อสองแบบนี้จะไม่โดนจับตากันหรอ???

Robert : เอาเถอะนะ ไม่มีใครเห็นหรอก

Rinko : แน่ใจนะคะ (ในขณะนั้น...เธอก็หน้าแดงจนใจเต้นตึกๆ เมื่อได้รู้ว่าจะแช่บ่อน้ำพุร้อนกับโรเบิร์ตสองต่อสอง)

 

โรเบิร์ตกับริงโกะก็รีบเปลี่ยนเสื้อจนเหลือแต่ผ้าเช็ตตัวอย่างเดียว แล้วก็ลงบ่อน้ำพุร้อนด้วยกัน ในขณะนั้นเอง ริงโกะในตอนนี้ก็เขินมากแทบจะทำอะไรไม่ถูก (ก็แหงล่ะ...เธอแอบชอบเขาก็งี้แหละ)

Robert : สบายดีมั้ย?

Rinko : กะ...ก็สบายดีนะคะ นะ...น้ำร้อนมัน...อุ่นดีจังเลย (ใจเต้นแรงงง > <)

Robert : ฉันขออะไรเธอสักอย่างได้มั้ย?

Rinko : จะขออะไรคะ?

Robert : ลองหลับตาดูสิ...

Rinko : คะ...ค่ะ (เธอก็หลับตาลง)

 

โรเบิร์ตก็ถอดแว่นริงโกะออกไว้ที่ริมบ่อน้ำพุร้อน แล้วเอาหน้าอันแสนหวานของเขาเข้าใกล้กับหน้าอันหอมนวลของเธอ แล้วขณะนั้นเอง ซาโนะก็นั่งรถมาถึงบ่อน้ำพุร้อนพอดี!!!

Sano : เอาล่ะ...ถึงซะที ริงโกะอยู่ไหน??? (รีบมุ่งไปที่บ่อน้ำพุร้อนเพื่อจะหาตัวริงโกะ)

Rinko : ทำไมหน้าของเธอช่างอุ่นแบบนี้ (เราไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย???)

Robert : ก็ฉันอาบน้ำร้อนคนเดียวประจำ แต่พอมาเที่ยวกับเธอแบบนี้ช่าง...(หลายคนคงจะแอบจิ้น 555+)

Rinko : แล้วเธอชอบอายน้ำคนเดียวแบบนี้ อยู่กันฉันคงจะเปลี่ยนเลยล่ะสิคะ > <

Robert : ก็ฉันรู้สึกดี เมื่อได้อยู่ข้างเธอ...(แล้วเอาปากของเขาไปใกล้ๆปากของเธอ อ๊ากกก > <)

Rinko : (เราคง...ไม่ได้ฝันไปล่ะสินะ นี่มันเรื่องจริง ฉันรู้สึกดีที่ได้อยู่ใกล้เธอ...)

 

ในขณะนั้นเอง...

Sano : ริงโกะ!!!

Robert : เสียงใครเนี่ย??? (ตกใจจนสะดุ้งทันที ใกล้จะบอกรักแบบนั้นสำเร็จแล้วแท้ๆ)

Rinko : ซาโนะคุง!!! มาได้ไงคะ???

Sano : ที่แท้...นายเองหรอที่ชิงพาริงโกะมาที่นี่ก่อนฉันล่ะสินะโรเบิร์ต!!!

Robert : ก็ริงโกะเธอนัดฉันก่อนนี่

Sano : ว่าไงนะ???

 

โรเบิร์ตกับซาโนะเถียงกันจนต้องประลองกันเสียแล้ว และการประลองกลางบ่อน้ำพุร้อนคันไซแห่งนี้ก็ได้เริ่มต้นขึ้น...โดยที่ทั้งคู่ใส่แค่ผ้าเตี่ยว ปิดแค่ส่วนล่างอย่างเดียว!!!

Sano : บังอาจนะที่ชิงริงโกะมาที่นี่ก่อนน่ะ...เอาไปกิน บูมเมอแรงคัตเตอร์!!!

Robert : นายโชคร้ายที่ชวนริงโกะมาเที่ยวช้าเองน่ะ...(ใช้ไรก้าหลบบูมเมอแรงได้)

Sano : ไม่โดนหรอ??? งั้นก็...พลังระดับสอง “พลังซูเปอร์แม่เหล็ก” !!!

Robert : นายลืมแล้วหรอว่าพลังของฉันน่ะ...นายก็โจมตีฉันไม่ได้อยู่ดี พิค!!!

Sano : อ๊ากกก!!!...

Robert : นายคิดช้าไปที่หลังจากกลับมาจากการค้นหาบ่อน้ำพุร้อนแล้วไม่โทร.หาริงโกะเองน่ะ นายกลับมาตอนเช้าใช่ป่ะในวันนั้น?

Sano : แล้วจะยังไงล่ะ??? ฉันโทร.หาตอนเย็นแล้วเรื่องอะไรของฉัน???

Robert : แต่ฉันโทร.ไปหาริงโกะก่อนนะ ฉันก็เลยพาริงโกะได้ก่อน อิอิ

Sano : แล้วจะยังไงล่ะ??? เรื่องนี้แล้วแต่ริงโกะเองนี่ ไม่ใช่ว่าใครโทร.ก่อนได้ก่อนนะ!!! ย๊ากกก (กระบองเหล็ก!!!)

Robert : (หลบกระบอง) ริงโกะตัดสินใจเองที่จะมาเที่ยวกับฉัน...

Sano : หา...ว่าไงนะ? ริงโกะจะมากับนายเองหรอ???

Robert : ก็ใช่สิ เธออยากมากับฉันเองนี่ ช่วยไม่ได้...

 

จู่ๆริงโกะก็ทนสองหนุ่มที่สู้กันไม่ไหว เธอเลย...

Rinko : หยุดเดี๋ยวนี้นะคะ ทั้งสองคนเลย!!!

Sano : ระ...ริงโกะ

Robert : ริงโกะ...ทำไมล่ะ? นี่เป็นการต่อสู้ของเราสองคนนะ เธออย่ามายุ่งได้ไหม?

Sano : (เดินเข้าไปหาริงโกะ) ทำไม...เธอถึงมากับเจ้าหมอนั่น เราสัญญากันไว้ไม่ใช่หรอว่าจะมาด้วยกันในวันนี้น่ะ???

Rinko : ก็ฉัน...(หน้าแดงใหญ่)

Sano : ทำไมถึงไม่ตอบ??? (เขย่าตัวริงโกะด้วย???)

Rinko : อย่ามายุ่งนะคะ ซาโนะคุง พอแล้ว!!! (บังเอิญใส่ถุงมือระเบิดด้วยเลยตบซาโนะจนสลบไป...)

Robert : ริงโกะ...นี่เธอนัดมากับหมอนี่ด้วยหรอ?

Rinko : ใช่ค่ะ...แต่ฉันไม่กล้าบอกซาโนะคุงว่าฉันมากับโรเบิร์ตแล้ว เลยมากับเบิร์ตทั้งที่ยังไม่ได้บอกเขาเลย...

Robert : งั้นหรอ?...เธอแอบเก็บงำอะไรกับฉัน??? (ยิงคุโรกาเนะใส่ริงโกะทันที o_O)

Rinko : (เธอตบคุโรกาเนะไว้ได้) แล้วทำไมล่ะคะ?...งั้นเดทวันนี้พอแค่นี้เถอะค่ะ เดี๋ยวมันจะ...บานปลาย เจอกันวันหลังนะคะโรเบิร์ต (เธอกลับไปเปลี่ยนเสื้อแล้วเดินทางกลับบ้านทั้งน้ำตา)

Robert : (ถ้าซาโนะไม่มาขวางคงจะ Happy Ending แต่นี่...???)

 

ซาโนะถูกส่งโรงพยาบาลโดยผู้เห็นร่างของซาโนะที่นอนหมดสติกลางบ่อน้ำพุร้อน พอซาโนะตื่นขึ้นมา...ตอนนั้นก็ตอนเช้าแล้ว แต่ว่าอุเอคิกับโมริก็มาเยี่ยมซาโนะกันตั้งแต่เช้า หลังจากที่ได้ทราบข่าวจากริงโกะ

Sano : นี่ฉัน...อยู่ที่ไหนกัน???

Mori : โรงพยาบาลจ้ะ ว่าแต่ทำไมซาโนะถึงโดนริงโกะตบซะน่วมแบบนั้น?

Sano : ก็ยัยนั่นไปเที่ยวกับโรเบิร์ต แล้วฉันก็ชวนเธอแล้ว พอฉันกับโรเบิร์ตเจอกันก็สู้จนริงโกะโมโห ตบฉันเลยน่ะสิ

Ueki : ไปเที่ยวที่ไหนหรอ?

Sano : บ่อน้ำพุร้อนคันไซน่ะ...ฉันนัดกับริงโกะไว้ว่าจะไปเที่ยวที่นั่นด้วยกัน แต่เธอกลับไปเที่ยวที่นั่นกับโรเบิร์ต ก็หมั่ยไส้ตั้งแต่เห็นนั่นแหละ โรเบิร์ตจะหอมแก้มริงโกะด้วย...

Mori : หา...ว่าไงนะ??? โรเบิร์ตจะจูบริงโกะหรอ??? รับไม่ได้ > <

 

ส่วนริงโกะก็ไม่สบายใจเรื่องของเมื่อวานนี้ จนเธอแอบร้องไห้คนเดียว แต่สักพักโมริก็โทร.เข้ามา

Mori : ฮัลโหล ริงโกะจังหรอ นี่ไอเองนะ

Rinko : สะ...สวัสดีจ้ะไอจัง มีอะไรหรอ?

Mori : ฉันทราบความจากซาโนะหมดแล้ว ว่าเธอไม่สบายใจน่ะ ตอนนี้ซาโนะเป็นห่วงเธอนะ

Rinko : ซาโนะคุงคงจะเป็นห่วงตนเองไปก่อนจะดีกว่านะ แค่นี่แหละ (แล้วก็วางสาย...)

Mori : ริงโกะจัง เดี๋ยวก่อนสิ...(ตู้ดๆ ๆ...)

.

.

.

Sano : เป็นไงบ้างล่ะโมริ?

Mori : ริงโกะจังบอกว่าซาโนะห่วงตนเองก่อนจะดีกว่า คงยังโกรธอยู่นะ...

Sano : ทำไมล่ะ??? ทำไมริงโกะถึงเป็นแบบนี้ไปได้???

Ueki : ฉันพอนึกอะไรออกแล้วล่ะ...

Sano : อะไรหรอ? หมายถึงแผนนะเหรอ???

Ueki : อืม...เดี๋ยวฉันจะลองโทร.หาริงโกะให้ไปที่ไหนสักแห่งนึงนะ นายสนใจที่ไหนดีล่ะ?

Sano : สวนสาธารณะข้างบ้านนายน่ะ อุเอคิ J

Ueki : แล้วนายออกจากโรงพยาบาลได้วันไหนหรอ?

Sano : พรุ่งนี้ เที่ยงๆน่ะ

Ueki : ได้ๆ เดี๋ยวฉันจะเคลียร์ให้ งั้นพรุ่งนี้ตอนเย็นนายไปที่สวนนั่นนะ ;D

Sano : ขอบใจนะอุเอคิ ที่ช่วนฉันนะ ^^

 

สักพัก อุเอคิได้โทรศัพท์ไปหาริงโกะ...โดยในตอนนั้นริงโกะก็ยังร้องไห้

Ueki : ฮัลโหล ริงโกะใช่มั้ย? นี่ฉันเอง

Rinko : สวัสดีจ้ะ มีอะไรหรอ? (เธอพูดในอารมณ์เศร้า)

 

Ueki : พรุ่งนี้ช่วงเย็นเธอว่างมั้ย?

Rinko : ว่างจ้ะ ทำไมหรอ?

Ueki : เธอมาที่สวนสาธารณะข้างบ้านฉันในช่วงห้าโมงเย็นจะได้มั้ย?

Rinko : ได้จ้ะ เดี๋ยวไป ว่าแต่ทำไมอุเอคิคุงถึงชวนฉันให้ไปที่สวนสารณะนั้นล่ะ?

Ueki : เอาเถอะน่า เธอมาก่อนเถอะ

Rinko : ก็ได้ เดี๋ยวฉันไปตามเวลานั้นนะ แค่นี่แหละจ้ะ (วางหูโทรศัพท์)

.

.

.

Ueki : ซาโนะ พรุ่งนี้ออกจากโรงพยาบาลนายมากับฉันนะ

Sano : โอเค...ว่าแต่แผนนี้ได้ผลจริงๆนะ

Ueki : ได้แน่สิ อ้อ...พรุ่งนี้โมริจะไปด้วยนะ ช่วยกันคิดไง

Sano : เออ...ตกลงตามนั้น

 

วันรุ่งขึ้น หลังจากที่ซาโนะออกจากโรงพยาบาลแล้ว ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปที่...ร้านของขวัญ!!!

Mori : ริงโกะจังชอบอะไรที่น่ารักใช่มั้ย?

Sano : ใช่ สัตว์ที่น่ารักน่ะ

Mori : เธอคงหมายรวมถึงสิ่งของที่น่ารักด้วยล่ะสินะ งั้นเอาตุ๊กตานี่ไปง้อเธอ เอาป่ะ? (เธอยื่นตุ๊กตาแมวสุดแสนน่ารักให้ซาโนะดู)

Sano : แหล่มเลย!!! อันนี้ก็พอจะได้ผลนะ ^^

Ueki : (กำลังเลือกกระดาษอย่างตั้งใจ) กระดาษสีไหนดีเนี่ย? ชมพู? ฟ้า? สีไหนก็สวยๆทั้งนั้น โอ๊ยยยย มึนหมดแล้ววว (มึนจนไปชนกับ...ล็อกเกอร์ชั้นวางของ!!! - -“)

Mori : ซุ่มซ่ามได้อีกนะ!!! (พูดทั้งโมโหแบบนั้นเลย)

Ueki : ก็มันเลือกไม่ถูกจริงๆนี่นา ว่าแต่...จะเอาอะไรไปง้อริงโกะล่ะ?

Mori : นี่ไงล่ะ...(ตอนแรกคิดว่าจะเอาตุ๊กตาแมวที่เธอแนะนำให้ซาโนะ แต่ว่า...)

Sano : ฉันจะเอาไอ้นี่...เอ๋? (จากตุ๊กตาแมวกลายเป็น...งูเหลือมยักษ์!!!)

Mori : แว๊กกก!!! ซาโนะ...มันเปลี่ยนเป็นงูเหลือมยักษ์ไปแล้ววว T T

Sano : มะ...มันเปลี่ยนเองรึไง? หน็อยยย เจ้างูบ้า!!! (เอากระบองทุบงูเหลือมยักษ์จนเละเทะ)

Mori : นี่ไงล่ะ...ฉันแนะนำให้ซาโนะเอาไอ้นี่ไปให้น่ะ (เอาตุ๊กตาแมวให้ดู)

Ueki : ก็น่ารักดีนะ ^^

Sano : เราเอาไปห่อของขวัญไปเลยเอามั้ย? อ้อ...อุเอคิ เดี๋ยวฉันจะไปเลือกดอกไม้น่ะ นายพาฉันไปทีได้ทั้ย?

Ueki : ได้สิ เดี๋ยวฉันจะพาไปให้ (พาโดยการบินโลดดด!!!)

 

หลังจากที่เลือกของขวัญเสร็จ อุเอคิก็พาซาโนะไปที่ร้านดอกไม้ ซึ่งห่างจากร้านของขวัญประมาณ 5 km. แต่ทั้งคู่ถึงภายในเวลาแค่ 1 นาทีโดยการบินมา...(ตรงนี้จะ Y นิดนึงนะ)

Sano : เอ...เอาดอกไม้อะไรดีนะ?

Ueki : เอาดอกไม้นี่มั้ย? ฉันว่าสีสวยดีออก ^^ (เอาดอกกุหลาบสีชมพูให้ซาโนะดู)

Sano : ถ้าหากว่าเอาสีขาวกับสีแดงมาด้วยก็เวิร์คแน่ๆ Thank You นะ :D

Ueki : อืม...ไปเลือกกระดาษห่อดอกไม้กันดีกว่านะ

Sano : โอเค...(แล้วไปเลือกกระดาษห่อดอกไม้กัน)

.

.

.

Sano : เอาดอกไม้นี้กับกระดาษนี้ครับ (เอาดอกกุหลาบสีชมพู สีแดง สีขาวสีละ 3 ดอกกับกระดาษศห่อสีชมพูให้เจ้าของร้าน แถมเอาป้ายกระดาษแผ่นเล็กๆแผ่นนึงให้ด้วย)

 

Ueki : โอเคแล้วใช่มั้ย เอ้ย...นี่ใกล้จะห้าโมงเย็นแล้วนี่!!!

Sano : เออ...จริงด้วย รีบไปที่นั่นเถอะ ฝากด้วยนะ!!!

 

พอเลือกของขวัญและดอกไม้เสร็จ ทั้งคู่ก็บินมาที่สวนสาธารณะข้างบ้านของอุเอคิ โดยที่โมริมารออยู่แล้วพร้อมกับตุ๊กตาแมวที่ซาโนะได้เลือกไว้

Sano : มาแล้วๆ โมริ...ของขวัญด่วน!!!

Mori : นี่จ้ะ ของขวัญ แล้วฟังฉันนะซาโนะ...

.

.

.

เมื่อถึงเวลาห้าโมงเย็นตามที่ได้นัดกันไว้...ริงโกะก็เดินทางมาถึงสวนสาธารณะ โดยที่เธอไม่รู้ว่าเธอกำลังจะตกอยู่ในแผนสารภาพรักอันแยบยลของเพื่อนร่วมทีมอย่างอุเอคิ...

(Mori : ฟังฉันนะซาโนะ อุเอคิจะบินไปสังเกตการณ์อยู่ข้างบนโดยที่ริงโกะจังไม่รู้เรื่อง...แล้วพอริงโกะจังถึงที่นี่แล้วจะส่งสัญญาณเป็นเมล์มือถือนะ แล้วพอริงโกะจังมา ซาโนะก็ทำเป็นนั่งเล่นชิลล์ๆ ทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไร พอได้โอกาสก็ยื่นของขวัญ ดอกไม้ แล้วขอสารภาพรักกับเธอตรงนั้นเลย!!!)

Ueki : ซาโนะ...ริงโกะมาแล้วนะ (ส่งเมล์มือถือจากข้างบน...แล้วอย่าแปลกใจนะว่าทำไมถึงบินได้)

Sano : โอเค (ส่งเมล์กลับไป แล้วทำเป็นนั่งเฉยๆ)

Rinko : อุเอคิคุงให้เรามาที่นี่นี่นา ทำไมไม่เห็นมีใครมาเลย...(เอ๊ะ ซาโนะคุงนี่)

Sano : ริงโกะ คือฉัน...

Rinko : คิดหรอว่าฉันจะยอมรับคำขอโทษของเธอน่ะ ฉันยังแค้นใจไม่หายเลยนะ!!!

Sano : ว่าแล้ว เธอก็คงยังโกรธกับเรื่องเมื่อวานซืนไม่หายน่ะ แต่ฉัน...(ยื่นดอกไม้ให้กับริงโกะ)

Rinko : ซะ...ซาโนะคุง ดอกไม้นี่ (เธอแอบเขินทันที)

Sano : ฉะ...ฉันรักเธอนะ!!!

Rinko : ??? (อึ้งกับคำสารภาพรักของซาโนะไปพักนึง)

Sano :  ทุกๆเรื่องที่ผ่านมาด้วยกัน ทั้งเรื่องที่ดีและไม่ดี ฉะ...ฉันน่ะ อยากขอโทษเธอทั้งหมดกับทุกๆเรื่องที่ผ่านมาไม่ดี ขอร้องนะริงโกะ...ยกโทษให้ฉันด้วย!!!

Rinko : จะ...จะดีหรอคะ? ซะ...ซาโนะคุง (ใจเธอเริ่มเต้นแรง)

Sano : (ยื่นตุ๊กตาแมวมาให้ริงโกะอีก) ขอร้องล่ะริงโกะ...ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วยนะ

Rinko : (ยะ...ยกโทษหรอ? ถ้ยกโทษแล้วจะนอกใจฉันหรือไม่? นี่ฉันไม่รู้นะ ตะ...แต่)

Sano : ฉันรักเธอนะ!!! (ซาโนะยังพยายามง้อริงโกะต่อไป)

Rinko : ยะ...ยกโทษให้ก็ได้!!! ฉันไม่รู้หรอกนะว่าที่ผ่านมาฉันเห็นเองหรือว่าตาฝาดกันน่ะ แต่ฉะ...ฉันก็รักเธอเหมือนกันนะ ซาโนะคุง...ฉันขอโทษนะที่ทำอะไรให้เธอไม่สบายใจน่ะ

Sano : จะ...จริงหรอ??? ฉันรักเธอที่สุดเลย!!! (รีบกระโดดกอดริงโกะ)

Rinko : คะ...ค่ะ ตัวเธออุ่นดีจัง ^///^ (เธอเขินใหญ่เลย)

Mori : ไชโย สำเร็จแล้ววว อุเอคินายคิดได้สุดยอดมากเลยนะ ^^ (เธอดีใจใต้พุ่มไม้ที่ไม่มีใครเห็น)

Ueki : (ร่อนลงมาจากฟ้าแล้วเก็บเซย์คูเหมือนเดิม) จะ...จริงหรอ??? ว้าววว สำเร็จแย้ววว > <

.

.

.

Sano : นี่เธอ...พรุ่งนี้ฉันจะพาไปที่บ่อน้ำพุร้อนนะ

Rinko : จะ...จะดีหรอคะ? (เธอหน้าแดงไม่หาย)

 

วันรุ่งขึ้น...ซาโนะได้พาริงโกะไปที่บ่อน้ำพุร้อนแห่งหนึ่งซึ่งไม่มีใครรู้มาก่อน โดยหารู้ไม่ว่าที่นั่นอุเอคิกับโมริได้เตรียมการเอาไว้แล้ว ซาโนะได้ปิดตาริงโกะไว้ตลอดทาง กลัวว่าจะความแตกซะก่อน

Sano : เอาล่ะ...ถึงแล้วนะริงโกะ ที่นี่ไงที่ฉันจะพาเธอมา (ได้เปิดตาริงโกะแล้วเอาแว่นคืนให้เธอ)

Rinko : ว้าว...สวยจังเลยค่ะ ^^

Sano : เราเข้าไปข้างในกันเถอะ!

Rinko : ค่ะ ^^

 

ทั้งคู่ได้เข้ามาในบ่อน้ำพุร้อนที่ได้ตกแต่งราวกับบ่อน้ำพุร้อนในฝันของหลายๆคน (โรยด้วยกลีบกุหลาบหลายสี แถมได้กลิ่มหอมอ่อนๆจากดอกกุหลาบด้วยนะเออ)

Sano : เป็นไงล่ะริงโกะ...สวยใช่มั้ยล่ะ?

Rinko : สวยมากๆเลยล่ะค่ะ กลิ่นหอมด้วย ชอบมากก

Sano : โอเค...เราลงไปข้างในกันเถอะ! (กระโดดลงโดยไม่ลังเลเล๊ยยย)

.

.

.

Sano : นี่ริงโกะ...เธอลองหลับตาลงดูสิ (ถอดแว่นตาริงโกะไว้ข้างๆบ่อ)

Rinko : ค่ะ (เธอก็หลับตาลง)

Sano : กลิ่นอันหอมนวลนี้...เธอคงชอบล่ะสินะ (เอาหน้าของเขาเข้าใกล้ๆใบหน้าของริงโกะ)

Rinko : ทำไมอุ่นๆจังเลยคะ? (สงสัยความรักมันบังตาเราแน่ๆเลย)

Sano : (ลงมือจูบริงโกะโดยทันที แต่ว่า...)

.

.

.

ข้างๆบ่อน้ำพุร้อนที่ซาโนะกับริงโกะกำลังนั่งแช่อยู่ มีอีกบ่อหนึ่งซึ่งอุเอคิกับโมริได้แช่ด้วยกัน (แช่เพื่อสังเกตการณ์)

Ueki : อะ...โอ๊ยยย ร้อนนน!!! (บังเอิญลงไปแช่เลยทั้งๆที่ร้อนจังถึง 100 องศา!!!)

Mori : ใจเย็นๆหน่อยสิ ร้อนมากมั้ย?

Ueki : ร้อนมากจน...หลังแดงหมดเลยสิ T T (หลังแดงเลยจริงๆนะ)

.

.

.

Rinko : เอ๊ะ...เสียงใครน่ะ อ๊ะ...ซาโนะคุง ทะลึ่งนี่คะ (เธอเตะซาโนะจนกระเด็นไปที่อีกบ่อนึง)

Sano : ดะ...เดี๋ยวสิ เรายังไม่ทันจะ...แอ่ก (หมดสติเพราะน้ำร้อน)

Rinko : คิดหรอว่าสารภาพรักแล้วฉันจะยอมให้เข้าใกล้ตัวฉันได้ง่ายๆน่ะ ฝันเร็วไปร้อยปีแล้วค่ะ!!!

 

กลายเป็นว่าแทนที่จะหอมหวานก็ต้องส่งซาโนะไปโรงพยาบาล (อีกแล้ว) แถมไปพร้อมกับอุเอคิที่ต้องไปรักษาอาการน้ำพุร้อนลวกหลังจนแดงนี่สิ ถ้าหากว่าเราคิดก่อนลง ซาโนะคงไม่ถูกริงโกะเตะกระเด็นจนถูกน้ำร้อนลวกอีกคนแน่ๆ

 

จบ...

 

(ไม่รู้ว่าต้องเข้าโรงพยาบาลอีกคนมั้ย แต่งแบบค้างๆ ฮาๆ 555+)

 

ต้องบอกว่าเรื่องนี้ก็...นั่งนึกไปมาค่อนข้างนานอยู่เหมือนกันว่าเราจะแต่งแนวไหนดี? ก็ลองคิดดูเล่นๆว่า...

1.ซาโนะเหมาะกับบ่อน้ำพุร้อน น่าจะลองแต่งเกี่ยวกับอะไรก็ได้ที่เกิดขึ้นในออนเซ็น อิอิ

2.เรื่องนี้จริงๆแล้ว ออกเดทแทบจะไม่มีเอาเสียเลย ก็ลองแต่งแนวนี้ดู

3.เราอยากเห็นศึกบู๊กันที่บ่อน้ำพุร้อน ก็เลยคิดว่าให้สู้ในบ่อน้ำพุร้อนด้วยละกัน (นิดไปมั้ยยย??? 555+)

 

ถ้าชอบ/ไม่ชอบ หรือแนะนำก็สามารถติได้เลยนะคะ ยินดีรับฟังค่ะ ^^ (เพราะเป็นฟิคเรื่องแรกด้วยล่ะ)

 

ถ้าพรุ่งนี้มีเวลาว่าง (อาจจะ) แต่งฟิคเรื่องใหม่ดู อยากรีเควสท์คู่ไหนก็บอกได้น้าาา (แต่ว่าเราขอลองแต่งคู่พระนางของเรื่องก่อนละกันนะ)

edit @ 21 Oct 2011 18:38:42 by KlΪзωzΛ JëRᴙärḋ

Comment

Comment:

Tweet